Er wordt veel gezegd en geschreven in de discussies rondom gebitsverzorging. De een zweert bij handmatig het gebit laten behandelen, de ander bij elektrisch. Sommige eigenaren zijn huiverig voor sedatie, omdat het niet natuurlijk zou zijn. Gelukkig is inmiddels wel breed doorgedrongen dat gebitsverzorging voor elk paard een must is. Het gebit slijt niet vanzelf goed af. Zoals de hoeven dat ook niet vanzelf doen. Ook al heeft een paard het hele etmaal de beschikking over ruwvoer, dan nog moet het gebit jaarlijks onderhouden worden. Scherpe punten op de kiezen kunnen prikken in de wang en in de tong, ook als het paard bitloos wordt gereden.

Twintig jaar geleden was er nog geen geavanceerd gereedschap voorhanden en was het handvijlen de norm. Daar is op zich niet heel veel op tegen, haken kunnen verwijderd worden, alleen kunnen grotere gebitsproblemen niet goed aangepakt worden. Het bijwerken van de snijtanden is ook lastiger handmatig. Het bijwerken van de snijtanden is een essentieel onderdeel van de gebitsverzorging, om de sluiting van het gebit optimaal te krijgen.

Om het gebit van een paard goed te kunnen bekijken is sedatie een must, daarnaast een goed speculum en een goede lamp. Met alleen voelen is, wordt het letterlijk in het duister tasten. Een combinatie van voelen en kijken is het beste. Gek genoeg wordt het soms nog normaal gevonden dat een gebitsbehandeling zonder lamp plaatsvindt; een hoefsmid of bekapper werkt tenslotte ook niet in het donker!

Om te zorgen dat het paard zijn mond ontspannen kan openen is sedatie een must. Natuurlijk mag het kaakgewricht niet overstrekt worden! Veel mensen zijn bang dat een paard omvalt, omdat ze dronken lijken, maar dat zal niet gebeuren. Misschien is sedatie nog het meest te vergelijken met een oxazepam nemen voor wie zelf bang is voor de tandarts; je bent rustiger en je maakt je minder druk.

Tegenwoordig zijn er steeds betere mondsperders te koop. Waren er vroeger sperders met maar enkele tandjes, waardoor overstrekking op de loer lag, nu zijn er mondsperders die bijna traploos verstelbaar zijn.

De bezwaren tegen elektrisch vijlen, stammen waarschijnlijk uit de tijd dat er nog monsterlijk grote elektrische vijlen waren, die meer weg hadden van een drilboor. Ontzettend groot en onhandig. Nu is er gereedschap beschikbaar dat dezelfde grootte heeft als de handraspen en waar heel precies mee gewerkt kan worden. De temperatuur kán oplopen als de elektrische rasp te lang op één plek gehouden wordt, daarom moet een gebitsverzorger regelmatig koelen en de rasp verplaatsen in de mond, dan is er geen risico op oververhitting van kiezen of tanden.

Verder moet de mondsperder regelmatig even gesloten worden, zodat het paard weer even z’n mond kan dichtdoen. De mond moet ook regelmatig doorgespoeld worden tijdens de behandeling, maar dit kan alleen met het hoofd naar beneden!

Conclusie; elk paard moet minimaal jaarlijks naar de tandarts, haken kunnen handmatig verwijderd worden, maar bij het werk moet altijd een lamp gebruikt worden. Om snijtanden bij te kunnen werken en problemen als een golfgebit te kunnen aanpakken, is elektrisch gereedschap nodig. Elektrisch gereedschap is de laatste jaren sterk verbeterd en bij regelmatig koelen en niet te lang op één plaats houden is oververhitting uit te sluiten.