Artrose is slijtage en aantasting van het kraakbeen van een gewricht, dit kan overal in het paardenlichaam zijn. Een paard met artrose in de hals kan moeilijk inbuigen en een paard met artrose in het kaakgewricht kan moeilijk zijn mond openen, of kauwt scheef. In de benen, onderbeen en hoeven kan artrose ook voorkomen. Een paard is dan stijf bij het opstarten, maar gedurende de training wordt het paard minder stijf. Hoewel het tegennatuurlijk voelt om een paard, dat stijf en moeilijk loopt door artrose, in het werk te houden, rustige arbeid aangepast op het paard, is dat wel de beste oplossing. Hier geldt ‘stilstand is achteruitgang’. Een paard met artrose zal ook stijver zijn en meer problemen hebben bij vochtig koud weer, een deken kan verlichting geven, zeker als het paard al wat ouder is en meer moeite heeft om zichzelf warm te houden.

Oorzaken van artrose

  • Overbelasting
  • Gebrek aan schokdemping
  • Verkeerde beenstand
  • Gewrichtsinfecties (artritis)
  • Botbreuken
  • Ouderdom
  • Onjuiste calcium-fosfor-verhouding in het voer
  • Te rijke voeding op jonge leeftijd en daardoor te snelle groei
  • Erfelijke factoren
  • Overgewicht

Voorkomen is ook hier weer beter dan genezen. Als de artrose eenmaal opgetreden is, is dit proces nog maar moeilijk om te keren. Belangrijk is dat het paard veel bewegingsvrijheid houdt, maar ook warm en droog kan staan bij koud en nat weer. Regelmatig hoefonderhoud, beweging, matige arbeid en eventueel hoefschoenen bij werk op het harde, zodat het gebrek aan schokdemping enigszins opgevangen kan worden door extra demping van de hoefschoenen al dan niet voorzien van extra schok dempende pads. Het onderslaan van ijzers is zinloos en zal het probleem alleen maar erger maken.  Pads tussen of onder het ijzer zijn ook zinloos, het metaal doet alle schokdemping van het rubber of plastic weer volledig teniet. Hoefijzers beperken het hoefmechanisme en dus ook de schokdemping. Bovendien verliest de straal z’n schokdempende werking, omdat de straal de grond niet meer raakt. Met ijzers zal het proces eerder versneld worden.

Het verstrekken van supplementen is eigenlijk niet zinvol. Hyaluronzuur via het voer verstrekken is weinig zinvol gebleken in onderzoeken (Carmona, Argüelles, Deulofeu, Martínez-Puig, & Prades, 2009), alleen injecties in het gewricht zelf brachten bij mensen enige verbetering. Ook van glucosaminesulfaat en -hydrochloride is geen werking aangetoond. (Wandel, et al., 2010) Van MSM, een zwavelverbinding, is een marginale werking ten opzichte van een placebo aangetoond (Debbi, et al., 2011), mogelijk kan het paarden met beginnende gewrichtsklachten helpen, maar het kan een eventuele ontsteking in het gewricht niet wegnemen!