Meten is weten. Er zijn wel theorieën over wanneer je grasland het best kunt maaien, drogen en oogsten en daarmee zou je het suikergehalte kunnen bepalen, maar meten is weten. Wij hebben dit jaar vier verschillende partijen hooi gehad voor onze paarden en van alle vier heb ik een ruwvoer quickscan laten maken. (De uitslagen heb ik in één overzicht bij elkaar gezet. De volledige uitslag omvat meer tekst.)

Wat bleek? De 2e snede van hetzelfde land (in dit geval dijkhooi, partij 1 en 2) is niet per se lager in suiker of lager in eiwit. In tegendeel, de 2e snede was hoger in eiwit.
Het hooi van ons eigen land was zo ontzettend schraal (partij 3) dat we bij die partij de wedstrijdpaarden die hoog in training staan én de oudjes extra moesten bijvoeren (extra eiwit met grasbrok etc.). Dit hooi zou uiterst geschikt zijn om te voeren aan paarden met overgewicht en of insulineresistentie. Wij hebben geen te dikke paarden, dus we hebben alle paarden bijgevoerd en de balen van eigen land steeds afgewisseld met een baal van de dijk. Overigens van partij 3 hebben een totaal analyse laten maken en kwamen de waarden voor energie, eiwit en suiker weer ietsje anders uit (zelfde soort analyses, zelfde bedrijf) energie 0,46 (is inderdaad < 0,51), eiwit 69 (pavo 76-91) en suiker 40 (pavo 65-84). Dus het is nog altijd een monster dat je neemt, een ‘momentopname’ en dus geen keihard getal dat eruit rolt, alleen in orde van grootte kun je er iets over zeggen.

De nieuwste partij hooi komt bij de buurman vandaan, vergelijkbare bodem als de onze, maar anders bemest en daardoor een hogere energiewaarde (partij 4). Voor een paard met IR/HB teveel (een klant verderop kreeg problemen met haar shet), wij merkten het doordat de paarden ineens knalden van de energie. Dit hooi zou ongeschikt zijn om sobere rassen 24/7 te verstrekken! Een paard dat al overgewicht heeft en of insulineresistent is, zou van dit hooi hoefbevangen kunnen raken. Wat ook gebeurde bij een dorpsgenoot die hetzelfde hooi had voor haar shetlander. Een paard dat gevoelig is voor hoefbevangenheid kan beter op ander, armer hooi gezet worden.

Je kunt een volledige analyse laten maken bij Eurofins , maar dan betaal je rond de 140,- euro, de ervaring leert dat het mineralen gehalte dusdanig varieert dat het je niet heel veel extra info geeft. Bovendien is over het algemeen met een goede liksteen de totaalbehoefte aan mineralen wel afgedekt. De andere optie is de ruwvoerquickscan van pavo. Deze meet drie belangrijke waarden; energie, eiwit en suikergehalte. Dit is verreweg het nuttigste product van pavo, voor de paardnatuurlijk-paardenhouder. Ik ben er erg blij mee, want goedkoper krijg je het niet. (Nee ik heb geen aandelen bij pavo). Voor minder dan 25 euro weet je waar je aan toe bent, op een partij balen a 480 euro kunnen die paar tientjes er ook nog wel bij en weet je of je moet bijvoeren, of juist gedoseerd moet voeren van het hooi om overgewicht te voorkomen.